Yarışın Kendinle Olsun

Yarışın Kendinle Olsun

Dayanamıyor ve kendini muhakkak bir başkası ile kıyaslıyorsun değil mi? Onun izlediği yol seni hayran bırakıyor, sen ise kendine sürekli kızıyorsun.. Onun attığı adımlar sende hayranlık uyandırıp imrendirirken, tek bir adım atma hevesi ise sende sürekli erteleniyor. Oysa hedefler listen kabarık ve ertelemekten göz göze gelecek cesaretin yok. Hatta pişkinlikle her gün onlara göz atarken buluyorsun kendini ancak her seferinde halının altına süpürmeye de hiç üşenmiyorsun. Gün sonuna yaklaşırken ise yine ufaktan fısıldaşmalar başlıyor “Yarın söz başlıyorum yazmaya”, “Yarın ilk iş kaydımı yaptırıyorum”, “Yarın erkenden o maili atıyorum”. Ve gece verilen sözler akılda, kalpte tatlı bir heyecan, vicdan ise sanki rahatlamış uykuya dalıyorsun.

Sabah alarmın sesi ile güne başlarken ise gece verilen sözler hatırlansa da erteleme yine ağır basıyor ve gün içinde başlıyorsun bir başkasının hayallerini gerçekleştirirken çabasını izlemeye; sonra taktir etmeye. O verdiğin sözler bir an aklına geliyor ve başlıyorsun kızmaya, yapamadıklarından ziyade türlü bahaneler bularak es geçtiğin hedeflere.

Yarışı kendinle yapmaktansa, karşındakini oyuna dahil edip onun kendi hayallerine dahil olduğunu zamanla anlayacaksın.

Sence kendini kendin ile kıyaslamaktansa, sürekli diğerleri ile kıyaslamandan dolayı bir bıkkınlık, bir tembellik olabilir mi? Yani en kolayı değil mi zaten izlemesi ve eleştirmesi sonrası ”Ben de yaparım” deyip balık hafızası misali ertesi günü kendine verdiğin sözleri çoktan unutmuş olarak güne başlamak?

Yarışın kendinle olsun, yapamadığın, yetişemediğin, ertelediğin her ne ise hesaplaşmalarında, alacak verecek defterinde yerini bulsun, boşver bir başkası ile kendini hipodromda yormaya. Koyduğun her hedefinde tartıp biçtiğin yine kendi adımların olsun.

Öğrenmenin sınırı yok ne de olsa, sınır kendi içinde. Sen istedikten sonra, seç bir hedef ve çık yola. Yol kolay mı sanıyorsun? Kim bulmuş ki tertemiz asfalt yolları da sen bulacaksın? Tozlu yollara girmediğin sürece, anlamalısın ki o yol senin yolun değil, bir başkasının yolundasın. Kolay olamaz, ne kolay oldu ki şimdiye kadar? Toprak yol başladı mı, çukuru da bol, yokuşu da bol, dikeni de bol olur. Bitti diye düşünürken tekrar başlar mücadele. Bitse de yenileri yola çıkmak için sabırsız. En kıymetlin kendinken, bir başkasının hedeflerinden sana ne, yarışın kendinle olsun gerisi hayal olsun.

Next Post:
Previous Post:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir